گفته می شود كه قرار است با همه كسانی كه در قضایای پس از انتخابات و در برخورد با مردم ، یعنی با معترضان به نتیجه انتخابات، مرتكب اقدامات غیر قانونی، جنایت آمیز و ناموجه شده اند برخورد قاطع وقانونی و بدون مجامله شود. بسیار خوب،این امر مباركی است، به شرطها و شروطها!
بگذریم از اینكه چرا این گونه تصمیمات مهم، مدتها پس از و قوع فاجعه گرفته می شود، آن هم پس از بارها رد و انكارو توجیه و حتی توپ و تشربه آنان كه نخستین بار خبر فاجعه را منتشر می كنند!
بگذریم از اینكه متاسفانه افكار عمومی سابقه خوشی از وعده پیگیری و اقدام و برخورد با متخلفان وابسته به دستگاههای حكومتی به ویژه اگر از جماعت “از ما بهتران” امنیتی، انتظامی و قضایی باشند ندارد؛ بگذریم از این كه اصلا معلوم نیست یا دستكم برای افكار عمومی نا مشخص است كه صحنه گردانان اصلی و واقعی برخوردهای اخیر با مردم كدام نهاد یا ارگان بوده اند!
اما با همه این اوصاف، باید به آنچه وعده داده شده خوشامد گفت، به این امید كه نه تنها بخشی از آسیب ها و خسارت های مادی و معنوی و به ویژه آزردگی ها و بی حرمتی ها اخلاقی و شخصیتی وارد شده ، جبران شود بلكه مهمتر از آن، ریشه اینگونه مفاسد حكومتی خشكانده شود.
كاش این كار در مورد پرونده قتل های زنجیره ای وحوادث كوی دانشگاه در سال هفتاد و هشت انجام می شد و البته آنچنان كه حق موضوع بود!
اما چند نكته در این مسئله واجد اهمیت و اجتناب ناپذیر است:
۱- اگر قرار است آنچنان كه باید حق مطلب ادا شود لازم است بدون نگرانی از گستره موضوع و فارغ از برخی مصلحت سنجی های متداول به عناوین مختلف، به همه موارد از آغاز این ماجرا كه به گمان من، از روز انتخابات و چه بسا پیش از آن بوده رسیدگی شود.
شاید برخی ترجیح می دهند آسیب ها و جنایات را صرفا به قضیه حمله شبانه به كوی دانشگاه تهران و فجایع زندان كهریزك خلاصه كنند. این قابل قبول و قانع كننده نیست.
آن گونه كه گفته شده، یورش به برخی ستادهای كاندیداهای اصلاح طلب در همان روز انتخابات آغاز شده، دستگیری های فله ای و شبانه و نا بهنگام برخی چهره های سرشناس نظام بعضا همراه با ضرب و شتم وخشونت صورت گرفته ، د رمواجهه با اجتماعات معترضین در خیابانها برخوردهای غیر قانونی منجر به صدمات جسمی گزارش شده و بسیاری موارد از این دست كه لابد در بررسی همه جانبه تخلفات باید مورد توجه جدی قرار گیرد.
۲- مرجع یا مراجع رسیدگی كننده به پرونده تخلفات و جنایات حوادث پس از انتخابات نباید از نظر افكار عمومی حتی به اندازه سر سوزنی در مظان اتهام جانبداری سازمانی از متهمان باشد و یا خدای ناخواسته شریك جرم تلقی شود. نمی توان به صرف اینكه مرجع رسیدگی كننده به لحاظ شكلی وظیفه قانونی و ذاتی اش رسیدگی به این امور است، یك موضوع حساس و پر حرف و حدیث همچون تخلفات جنایت آمیز برخی اشخاص وابسته به نهادهای حكومتی را به آن سپرد.شرط احتیاط آن است كه برای پیشگیری از هر گونه سوء تفاهم و تردید احتمالی در نتیجه كار، مرجع موجه و مستقل ومقبول از نظر معترضان به این كار گمارده شود.
۳- امنیت شاهدان و گزارش دهندگان و به ویژه آنان كه خود در معرض اقدامات غیر قانونی و جنایت آمیز بوده اند باید به طور جدی و اطمینان آور، تضمین گردد. اینگونه نباشد كه آسیب دیدگان به امید استیفای حق، گرفتار پروژه “نقره داغ” شوند و از شكایت خویش پشیمان و داغدار گردند.
اگر دست اندكاران رسیدگی به این قضایا،در هر دوره ای، پیشاپیش نسبت به شاكیان موضع منفی داشته باشند بی تردید در نوع رفتار و گفتار خود دچار لغزش جانبدارانه و متعصبانه خواهند شد و خواسته و نا خواسته برای تخطئه و نفی ادعاهای شاكی تلاش خواهند كرد.
۴- اظهارات و اسناد و مدارك و شواهدی كه از سوی شاكیان یا مطلعان ارائه می شود، به ویژه در مورد جنایت های حساس (احتمالا) اخلاقی و جنسی، باید به مثابه اسناد محرمانه و غیر قابل دسترسی برای دیگران تلقی شود و حیثیت اجتماعی و وشخصیت و شرف فردی اشخاص به هیچ وجه مخدوش نشود. نباید هر مامور دون پایه ای حق داشته باشد به پرس و جو و استنتاق از شاكی یا شاهد بپردازد.
۵- اما مهمترین نكته و ملاحظه ای كه به باور این قلم باید در رسیدگی قاطع و. قانونی به پرونده های اقدامات جنایت آمیز كسانی كه به عنوان مامور حكومت مرتكب شده اند این است كه با رعایت حرمت كسانی كه مورد آسیب و آزار قرار گرفته اند، محاكمه عوامل جنایت از هر نهاد یا ارگان حكومتی كه بوده اند به صورت آشكار و علنی و بدون كمترین پرده پوشی انجام شود.
رسیدگی “یواشكی”و تذكر و تنبیه”درگوشی” و اعلام خبر كلی و مبهم از صدا و سیما كه مثلا چند نفر از فلان نهاد انتظامی یا امنیتی و اطلاعاتی و غیره مجازات می شوند، كافی نیست و چه بسا ابهام و تردید را افزون می كند.
حال كه ادعا و اعلام می شود قرار است به تخلفات رسیدگی شود باید به گونه ای عمل نمایند كه شائبه اقدام منفعلانه و ماست مالی از سر اكراه و رفع و رجوع سرو ته قضیه در افكار عمومی ایجاد نشود.باید با صدای بلند و افتخار تمام، مجرم را هر چند در كسوت مامور حكومت باشد به مردم معرفی كرد. هیچ خدشه ای به حرمت نظام و قدرت ارگان مربوط وارد نخواهد شد بلكه این دو تقویت نیز خواهند شد.
مرجع رسیدگی كننده باید توجه كند كه رسیدگی و برخورد با تخلفات جنایت آمیز وابستگان به نهادهای حكومتی صرفا برای اسقاط تكلیف سیاسی یا اسكات معترضان و یا اقناع صوری افكار عمومی نیست.
این امر یك واجب شرعی و قانونی و ترك آن معصیت است و معرفی مجرم به جامعه اسباب تحكیم اعتماد مردم به نظام اسلامی خواهد بود.
كلمه “بزغاله” را باید با صدای بلند ادا كرد تا صاحب آن پیدا شود!
می گویند شخصی بزغاله ای یافت بی صاحب. به اوگفتند شرعا باید در كوی و برزن ندا دهی تا اگر صاحب دارد بیاید و گمشده اش را یاز پس گیرد.
او فریاد می زد”آهای صاحب!” و آهسته می گفت :”بزغاله”! هم به واجب شرعی عمل می كرد و هم صاحب بزغاله نمی شنید!
روز ۱۲ شهریور ماه ۱۳۸۸ در ۱۲:۵۰ ب.ظ
ارزو بر جوانان عیب نیست.هزار وعده خوبان یكی وفا نكند.چه رسد به این جماعت كه …..دل ازرفتارشان خون است
روز ۱۲ شهریور ماه ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۰ ب.ظ
ما که چشممان آب نمیخورد ! همانطور که اشاره شد سوابق درخشان و مستمر ماست مالی ، ور کردن ، بازی کردن با زمان و دفع الوقت ، جواب سربالا و گاهی جواب سرپایین دادن از جمله آنکه : کمیته بررسی در حال بررسی است ، بعد از تلاش شبانه روزی جعبه سیاه این مسائل در ۱۰۰ کیلومتری ایران و یا در قلب اروپا یا اصلا” کی به کیه ( حالا که دارند خرج میکنند ما که بخیل نیستیم )اصلا” از کشوی میز اوباما کشف شده ، بنا بود ننه جون آقای کروبی را به عنوان شاهد اوضاع قبل و بعد از انتخابات یا مجرم قبل یا بعد از انتخابات احضار کنیم فعلا” دسترسی ممکن نشده است ، فعلا” فرموده اند دادگاهها چون زودتر شروع شده در اولویت است و الی ماشاالله از این دست اظهارات مسئولانه می فرمایند ( البته با زبان بی زبانی و به زور و ضرب رسانه های خودی دولتی ، بویزه تصویر دار این گونه اراجیف بلغور میشود ) وبعد در روز روشن دروغ و تحلیل شاخدار می دهند که ” ما که گفتیم کسانی که در گوانتانامو و کوی دانشگاه دست داشته اند وابسته به بیگانگان بوده اند.” {( همان کهریزک خودمان منظور است و برای تغییر ذائقه بود . مثل آن قضیه ای که بعد از رحلت امام عبارت قدس سره الشریف زیاد تکرار می شد ۲ نفر معتاد به هم رسیدن یکی به یکی گفت این چند وقته این چیه که میگن ” قدس …” جواب شنید همون تو بمیری خودمونه . حالا منظور همان کهریزک خودمونه !} این اظهار نظر عقل کل ، احمدی نزاد صادق ، آنقدر هندلی و کیلویی است که تمام خلائق خودیشان مانده اند که چه جور این داستان خود ساخته و در گل مانده را ماست مالی کنند . البته چون حضرت ایشان با پشتوانه قرص و محکم ، میخواهند جهان را به … بکشند و برای همه دنیا برنامه دارند لذا باید به تمام دانشکده های سیاسی و کرسی های وابسته ابلاغ شود درسی برای ایشان به عنوان رئیس شورای یک نفره امنیت میلی ! ایران بگذارند و به صورت پروازی از این کشور به آن کشور رفته و ضمن تدریس امور سیاسی ، این سفرها را به عنوان سفر استانی برای احداث جوی آب و گاز کشی به ده کوره ای پشت جنگلهای یالقوز آباد کانادا و آمریکا و اروپا نیز منظور نمایند . البته این پیشنهاد از سر خیر خواهی است و ایشان خودمختارند ! ( به معنی اختیار داشتن نه چیز دیگر ) که بشود یا نشود . بگذریم . ولی بنده ضعیف النفس کارمند حاضرم ” چنانچه خوب داد بزنند و بزغاله ای که به آن اشارت رفت پیدا شود آن را نذر چشم و نذر آقایان از بالا تا پایین بکنم که اگر از دستشان در رفت و حق در جای خودش نشست کسی چشمشان نکند ” قول میدهیم که یک قاشق آن را به بازداشت شدگان هم ندهیم تا آنها باشند ۷۰ ، ۸۰ روز بدون کار کردن مفت و مجانی نخورند و نخوابند ” … ولی چشممان آب نمی خورد و این هم از مرض بدگمانی ماست . ان شاءالله آقایان در عمل خلاف این را ثابت کنند تا ما در این ماه مبارک خود را از این مرض خصلتی ، توبه نصوح دهیم “