كارگزاران - ۵/۹/۸۷
میخواستم عنوان این ستون را بگذارم: «جدی نگیرید»، دیدم «شوخی» هم حدی دارد. میخواستم بگذارم: «كافیشاپ»، به یادم آمد كه نیاز به مجوز اداره اماكن دارد. فكر كردم «كافه آنتراكت» چطور است؟ نگرانی سراسر وجودم را گرفت كه نكند دچار آتشسوزی شود. عجالتا نام آن را «غلطهای زیادی» میگذارم. تا چه پیش آید.
بدون شرح
عصر روز شنبه مراسم تودیع و معارفه دو وزیر كشور، سابق و لاحق، آقایان علی كردان و صادق محصولی برگزار شد. آقای كردان در این مراسم فرمودند: «قبل از جلسه استیضاح، نگاه من نگاه حزبی بود. خدا را سپاسگزارم كه نگاهم از نگاه حزبی به نگاه حزبالله پیوند خورد. حادثه شیرین دیگر نیز این بود كه قبل از استیضاح، به تبار و باند و اشخاص وابستگیهایی وجود داشت كه این را هم خدا لطف كرد و از آن خارج شدم و نقص توحید من تكمیل شد.» (زبانم لال، این مطالب هیچ ارتباطی با آقای علی لاریجانی ندارد! )
ایشان اضافه كردهاند: «من به ویژه به برادری كه نقش اول را در استیضاح من ایفا كرد دو نكته را میگویم: نخست آنكه دروغ گناه است (آخ كه گل گفتی برادر!) و دوم اینكه، این افراد ضعیفالنفس هستند كه دروغ میگویند نه افراد توانایی كه خداوند از خزانه غیب خود به آنها توان داده تا با بحرانها مواجه شوند (این را البته كمی شل گفتی!)
آقای رئیسجمهور هم گفتهاند: «رفتار آقای كردان در روز استیضاح را رفتاری انقلابی، آرمانی و مبتنی بر فرهنگ بسیجی دیدم»
حالا خطاب من به آقای نوباوه است كه: «یاد بگیر، برادر!»