شب عاشقان بی دل چه شب دراز باشد
تو بیا كز اول شب در صبح باز باشد
اینك شب!
شب من ،
شب تو ،
شب ما ،
ای شیرین ترین لحظه های انس!
“یلدا”
سوگند به مهر ،
به ماه ،
به مهربانی نگاه ،
به دلواپسی آه!
“سپیده” سر خواهد زد.
شب یلدا مبارك
روزنامه كارگزاران
به گزارش «غلطنا» (خبرگزاری رسمی خودمان) كنفرانس مطبوعاتی و رادیو تلویزیون خودمان با همه انواع خبرنگاران رسانههای داخلی، خارجی، بازار مشترك، اوریژینال و غیره برگزار شد. به خیر و خوشی به همه پرسشهای آنان سوال دادیم. توجه بینندگان را به بخشهایی از این مصاحبه جلب میكنیم: خبرنگار روزنامه صد تومانی «وطن امروز»: نظر شما درباره طرح «دولت وحدت ملی» چیست؟
اصولا آقای دكتر محمود احمدینژاد برای ریاستجمهوری آینده شایستهتر و مناسبتر از حجتالاسلام هاشمی رفسنجانی میباشند.
خبرنگار روزنامه پانصد تومانی «اعتماد»: چرا آقای مجید مجیدی چند وقت یكبار بهترین دكترینهای سینمایی خود را در یك جمع محدود و چندنفره مطرح میكند؟
سینما چه ربطی به «غلط زیادی» دارد؟ خبرنگار بعدی!
خبرنگار مجله «هفت» سابق: درست است كه آقای مجید مجیدی كارگردان «آواز گنجشكها» گفته كه در دوره آقای خاتمی چیزی جز ابتذال نصیب سینمای ما نشد؟
صحیح است، صحیح است، مرگ بر منافقین و صدام.
خبرنگار روزنامه صد تومانی «كیهان»: نظر حضرت مستطاب عالی درباره نظر سیفالله داد كه در پاسخ به نظر مجید مجیدی گفته: «این یعنی نوعی تبلیغ مواضع با چراغ خاموش»، چیست؟
اوه! كی میره این همه راه رو! چراغها را من خاموش میكنم.
خبرنگار روزنامه صد تومانی «خورشید»: آیا این خبر را تایید میكنید كه چندی قبل وزیر رفاه و برخی از مسوولان دولتی در اعتراض به پخش سرود «ای ایران ای مرز پرگهر» مراسم دیدار با بازنشستگان را ترك كردند؟
كار درستی كردهاند. كجسلیقگی بیشتر از اینكه ترانه «گل اومد بهار اومد» را شب یلدا پخش كنند!
خبرنگار «رادیو مسكو»: وزیر راه و ترابری ایران گفته «اگر از ابتدا به فكر جایگزینی هواپیماهای شرقی با هواپیماهای خارجی (منظور غربی است) بودیم، الان نیاز نبود كه مردم با آیتالكرسی سوار هواپیما شوند.» نظر شما چیست؟
خواهش میكنم! هرچه نظر شما باشد. آنتی دورینگ انگلس چطور است؟
خبرنگار روزنامه «كاروكارگر»: آقای رئیسجمهور در همایش «مطلع عشق» گفتهاند: «هر وقت ما گفتیم ازدواج، گفتند: مسكن درست كن، شغل درست كن، وام درست كن … هنوز به نظرم دوزاری آنها نیفتاده است كه خانواده یعنی چه و كاركردهای خانواده چیست؟» به نظر شما خانواده یعنی چه؟
یعنی جایی كه: دوزاری میافتد، صدای بوق آزاد شنیده میشود و به آسانی میشود شماره طرف را گرفت و با او حرف زد و باقی قضایا!
خبرنگار اخراجی «خبرگزاری فرانسه»: ممكن است بفرمایید چرا بیشتر سوژههای این ستون مربوط به «آن جناح» است؟ مگر شما خواهر و مادر ندارید؟!
چرا داریم! اما تا اطلاع ثانوی دوستان «همان جناح» ما را شرمنده تولید انبوه «غلطهای زیادی» میكنند. ادامه مطلب را بخوانید »
روزنامه كارگزاران
با توجه به تولید روزافزون «غلطهای زیادی» در كشور، كه بنابر آمار رسمی «بانك مركزی» از نرخ پیشبینی شده در قانون برنامه نیز تجاوز كرده، تصمیم گرفتیم خبرگزاری ویژه غلطهای زیادی را با نام مبارك «غلطنا» تاسیس كنیم. در راستای سیاستهای عدالتمحور و برای اینكه به خبرگزاریهای رقیب ثابت شود «ما میتوانیم» حتی با «نفت یك ریالی» هم «غلطنا» را اداره كنیم، خبرهای تولیدی این خبرگزاری را به رایگان در اختیار همه رسانهها میگذاریم. ضمنا مراسم جشن افتتاحیه «غلطنا» برگزار نمیشود و هزینههای آن طبق وصیت مرحوم واقف، در زمینه امور خیریه، به ویژه در سفرهای استانی، به مصرف خواهد رسید. تو، تو، «فقط تو»! مدیركل سیاسی وزارت كشور گفته: «در حال حاضر دشمنان خارجی و برخی عوامل داخلی به دنبال این تز هستند كه بعد از احمدینژاد هر كسی بر سر كار بیاید بهتر است.»
* غلط كردهاند! ناقلاها نقشه كاندیداتوری غلامحسین الهام یا علی كردان را در سر دارند. بیمعرفتها!
عبرت بگیرید! آقای احمدینژاد در سفر استانی به تبریز خطاب به (؟) گفت: «شما باید از سرنوشت گذشتگان خود عبرت بگیرید. نگاه كنید و ببینید قبلیها به كجا رسیدهاند. ببینید آقای بوش كه باد در گلو میانداخت و با قلدری و غرور با ملتها صحبت میكرد به چه سرنوشتی رسید.» ادامه مطلب را بخوانید »
روزنامه اعتماد
آیا به رسمیت شناختن یك “حق” یا یك ” مناسبت”، صنفی یا سیاسی ، از سوی هر نظام یا حاكمیت، به مفهوم صدور سند مالكیت و” تعلق و تصرف” آن ” حق یا مناسبت” توسط نظام یا حاكمیت است؟
“تشكیل سندیكا” ، “اعتصاب برای اعتراض و استیفای حقوق صنفی” ، ” برگزاری اجتماعات توسط احزاب سیاسی” و مواردی از این دست سالهاست كه در بسیاری از نظام های دموكراتیك به مثابه “حق قانونی” به رسمیت شناخته شده است.
برخی مناسبت های تقویمی، همچون ” روز اول ماه می یا روز جهانی كارگر” نیز چنین وضعیتی داشته است.
آیا “به رسمیت شناختن ” این حقوق یا تمكین سیاسی از سوی نظام ها به مفهوم “دخالت ” و حتی “جایگزینی” حاكمیت به جای صاحبان اصلی بوده است؟!
آیا در هیچ جای این عالم، سابقه داشته كه مثلا در “روز جهانی كارگر”كارفرمایان، خواه دولتی یا بخش خصوصی، به جای كارگران به برگزاری مراسم بپردازند، در باره حقوق صنفی كارگران سخن سرایی كنند و برای استیفای حقوق آنها خط و نشان بكشند؟!
آیا در”عالم خیال” نیز می توان چنین “فانتزی حیرت انگیز″ی را تصور كرد؟
تنها در یك حالت می توان به خلق این فانتزی پرداخت: “وارونگی”! و به بیان روشنتر: “تفسیر خود خواسته” از یك حق یا مناسبت صنفی یا سیاسی .
روز شانزده آذر یا روز″دانشجو” تا پیش از انقلاب اسلامی، نه تنها هیچ گاه از سوی رژیم حاكم به رسمیت شناخته نشد بلكه همواره به مثابه یك موقعیت یا ” مناسبت سیاسی”، كه البته عموما در قواره صنفی (دانشجویی) تبلور می یافت،همچون ” استخوان گلوگیر”،هر سال دستگاه امنیتی آن رژیم را آزار می داد و در آستانه این مناسبت دانشجویی، به نوعی” آماده باش” یا پیشدستی معمولا بی حاصل وا می داشت.
اگر برای توده مردم ایران، در آن سالها،ریشه و خاستگاه تاریخی “شانزده آذر”، به دقت و روشنی، معلوم نبود یا سربسته و تحریف شده مانده بود اما برای متولیان آن رژیم و به ویژه برای دست اندركاران و فعالان اصلی یعنی ” جنبش دانشجویی” ایران در ماهیت و شجره نامه و رویكرد این مناسبت، هیچ ابهام و اختلاف نظری وجود نداشت.
در این مجال قصد واكاوی تاریخی ” واقعه شانزده آذر” را ندارم كه انگیزه اصلی حركت دانشجویان چه بود؟ بهانه آنان چه؟ و رویكرد سیاسی آنان چه؟ اما ناگزیرم آشكارا بر این حقیقت پافشاری كنم كه ” سایه سنگین فرصت طلبی ژنتیك” حزب توده همچون بختك روی پیكر این واقعه افتاد كه افتاد! ادامه مطلب را بخوانید »
كارگزاران:
باور بفرمایید اگر میدانستم ستون «غلطهای زیادی» تا به این اندازه جدی گرفته میشود چهبسا عمرا مرتكب چنین غلطزیادی نمیشدم. تلفن پشت تلفن، اساماس در پی پیامك! حتی یك آقایی از داخل اتوبوس شركت واحد در حال حركت یك «موشك كاغذی» بهطرف من كه منتظر تاكسی، كنار خیابان ایستاده بودم، پرتاب كرد و وقتی با عصبانیت نگاهش كردم با صدای بلند گفت: «فلانی دوستت داریم، فلانی دوستت داریم» ادب انقلابی و فروتنی ضداستكباری ایجاب میكند به پاس این همه لطف و محبت به مشتی از خروار و اندكی از بسیار، پرسشهای «هواداران غلطهای زیادی» پاسخ دهم. البته به اختصار. پرسش: این عنوان «غلطهای زیادی» شامل چه كسانی میشود؟
پاسخ: مثل آفتاب، فراگیر است. شامل همه میشود. البته جز نویسنده كه ترجیح میدهد سایهنشین باشد. ادامه مطلب را بخوانید »
كارگزاران - ۵/۹/۸۷
میخواستم عنوان این ستون را بگذارم: «جدی نگیرید»، دیدم «شوخی» هم حدی دارد. میخواستم بگذارم: «كافیشاپ»، به یادم آمد كه نیاز به مجوز اداره اماكن دارد. فكر كردم «كافه آنتراكت» چطور است؟ نگرانی سراسر وجودم را گرفت كه نكند دچار آتشسوزی شود. عجالتا نام آن را «غلطهای زیادی» میگذارم. تا چه پیش آید.
بدون شرح
عصر روز شنبه مراسم تودیع و معارفه دو وزیر كشور، سابق و لاحق، آقایان علی كردان و صادق محصولی برگزار شد. آقای كردان در این مراسم فرمودند: «قبل از جلسه استیضاح، نگاه من نگاه حزبی بود. خدا را سپاسگزارم كه نگاهم از نگاه حزبی به نگاه حزبالله پیوند خورد. حادثه شیرین دیگر نیز این بود كه قبل از استیضاح، به تبار و باند و اشخاص وابستگیهایی وجود داشت كه این را هم خدا لطف كرد و از آن خارج شدم و نقص توحید من تكمیل شد.» (زبانم لال، این مطالب هیچ ارتباطی با آقای علی لاریجانی ندارد! )
ایشان اضافه كردهاند: «من به ویژه به برادری كه نقش اول را در استیضاح من ایفا كرد دو نكته را میگویم: نخست آنكه دروغ گناه است (آخ كه گل گفتی برادر!) و دوم اینكه، این افراد ضعیفالنفس هستند كه دروغ میگویند نه افراد توانایی كه خداوند از خزانه غیب خود به آنها توان داده تا با بحرانها مواجه شوند (این را البته كمی شل گفتی!)
آقای رئیسجمهور هم گفتهاند: «رفتار آقای كردان در روز استیضاح را رفتاری انقلابی، آرمانی و مبتنی بر فرهنگ بسیجی دیدم»
حالا خطاب من به آقای نوباوه است كه: «یاد بگیر، برادر!»