شهروند امروز - ۶ بهمن ۸۶
“كلمه ” به تنهایی هزار معنا دارد و هیچ معنا ندارد. تشخص”كلمه” ، تنها و تنها وابسته به “متن” است. من چه می دانم “صرفه جویی” چیست،اگر آن را مستقل از متن بخوانم؟!
به كمان من “صرفه جویی” نیز همچون هزاران واژه دیگر،همچون:” آزادی”،”برابری” ،”صداقت”،”نظم” و از این دست، مشت بسته ایست كه تنها در بستر یك “متن” می توان شمایلش را زیارت كرد، درونش را كاوید.از این رو،”صرفه جویی”می تواند یك” فریب” باشد،همچنانكه می تواند یك “منجی” باشد.
می دانم كه در قلمرو “تدبیر منزل”و معیشت فردی و خانوادگی ،”صرفه جویی” ویا به اصطلاح نوساخته سالیان اخیر،”مصرف بهینه” به مصابه یك “ارزش” معرفی شده است.
می دانم كه در آموزه های دینی و پند آموزی های فرهنگی، صرفه جویی و پرهیز از اسراف و تبذیر، مورد تاكید و تحسین قرار گرفته است و می دانم كه تنظیم و توازن “منابع و مصارف” و به كار گیری خردمندانه و برنامه ریزی شده منابع یا (سرمایه ها) یك امر پذیرفته شده عرفی و عقلی، چه در مقیاس زندگی شخصی و چه در اندازه های زندگی اجتماعی به شمار می رود. ادامه مطلب را بخوانید »